Przestrzeń wspólna w miastach zmienia się wraz z potrzebami mieszkańców i sposobem korzystania z ulic, placów oraz terenów zielonych. Projektowanie takich miejsc wymaga uwzględnienia wielu elementów, które wpływają na codzienne funkcjonowanie otoczenia. Mała architektura miejska obejmuje różnorodne rozwiązania stosowane w przestrzeni publicznej, w głównej mierze elementy służące odpoczynkowi, utrzymaniu porządku a także organizacji ruchu pieszego i rowerowego.
W praktyce istotne okazuje się nie tylko samo rozmieszczenie wyposażenia, ale także implementację go do charakteru miejsca, natężenia użytkowania oraz warunków panujących przez cały rok. Przeciwnie planuje się przestrzeń przy ruchliwej ulicy, a inaczej na spokojnym osiedlu albo w pobliżu terenów rekreacyjnych.
Jednym z na prawdę często spotykanych elementów przestrzeni publicznej są ławki, które pełnią funkcję miejsc krótkiego odpoczynku i zatrzymania się w trakcie codziennych aktywności (zobacz więcej: stojak na rowery). Przy ich wyborze bierze się pod uwagę w głównej mierze trwałość materiałów, sposób użytkowania a także lokalne warunki, tj. nasłonecznienie czy narażenie na opady. W praktyce samo ustawienie ławki może mieć znaczenie dla komfortu korzystania z danego miejsca. Zbyt duża odległość od ciągów pieszych może ograniczyć jej wykorzystanie, jednakże umieszczenie w miejscu o sporym natężeniu ruchu może powodować mniejszą wygodę użytkowników. Podobne znaczenie mają kosze, które są elementem organizacji przestrzeni i wiążą się z utrzymaniem porządku. Ich liczba oraz lokalizacja zależą w głównej mierze od rodzaju terenu, przewidywanej liczby osób oraz częstotliwości obsługi.
W przestrzeniach, gdzie pojawia się większy ruch rowerowy, stosowane są także stojaki rowerowe. Ich rozmieszczenie powinno uwzględniać dostępność dla użytkowników a także nieutrudnianie przejścia pieszym. W praktyce spotyka się różnorakie rozwiązania, ponieważ potrzeby mogą się różnić w współzależności od miejsca. Inne oczekiwania pojawiają się przy szkołach, obiektach usługowych, przystankach czy terenach wypoczynkowych. Przy kształtowaniu takich elementów znaczenie mają także ograniczenia wynikające z dostępnej powierzchni, istniejącej infrastruktury oraz przepisów dotyczących zagospodarowania przestrzeni (zobacz również: stojak na rowery). Każdy dodatkowy szczegół wpływa na sposób poruszania się ludzi i może przekształcać charakter danego obszaru.
Tworzenie wyposażenia przestrzeni miejskiej wymaga uwzględnienia zarówno bieżących potrzeb, jak i późniejszego użytkowania. Materiały, z których tworzy się poszczególne elementy, muszą być analizowane pod względem warunków umieszczonych na zewnątrz, ponieważ deszcz, mróz, zabrudzenia czy intensywne używanie wpływają na ich wygląd i stan techniczny. W trakcie planowania bierze się także pod uwagę możliwość konserwacji oraz ewentualnych napraw. Mała architektura miejska jest zatem częścią szerszego procesu kształtowania przestrzeni, w którym znaczenie mają efektywność, przystępność a także sposób, w jaki mieszkańcy korzystają z otoczenia na co dzień.
Zobacz: kosze miejskie.